Verleger: 8
Komisarz Maigret. Maigret podróżuje
Georges Simenon
W paryskim hotelu George V mieszkają ci, których świat zalicza do elity. Chociażby pułkownik David Ward który zostaje znaleziony martwy w wannie w swym pokoju. Albo hrabina Louise Paverini, podobno jego kochanka, która po próbie samobójczej trafia do szpitala i stamtąd niespodziewanie ucieka. Samolotem do Nicei. I teraz komisarz Maigret musi ruszyć jej śladem, poznając przy okazji ten ekstrawagancki światek, szokujący go coraz bardziej z każdym spotkanym milionerem...
Komisarz Maigret. Maigret się bawi
Georges Simenon
Od trzech lat komisarz Maigret nie miał urlopu. Tego upalnego lata nie było więc wyboru zwłaszcza po kategorycznych zaleceniach doktora Pardona. I faktycznie Maigret był na urlopie, ale... w Paryżu, choć oficjalnie przebywał w Sables dOlonne. Miał spokój od policyjnej pracy. Teoretycznie. Bo czytając gazetę, natknął się na artykuł o zbrodni w gabinecie znanego wśród paryskich elit lekarza. I teraz codziennie miał wyczekiwać na wieści z dzienników o poczynaniach inspektora Janviera, zastępującego go w tym śledztwie. A może nawet spróbować mu pomóc...
Komisarz Maigret. Maigret szuka obrony
Georges Simenon
Po raz pierwszy w swej karierze komisarz Maigret staje po drugiej stronie biurka - nie jako prowadzący przesłuchanie, ale jako ten, którego... oskarżają! A wszystko zaczęło się od dziwnego telefonu pewnej dziewczyny, która liczyła na pomoc Maigreta. Potem jednak ta młoda i ponętna Nicole Prieur oskarżyła go o... molestowanie. Ale czy tak było naprawdę? Ani Maigret, ani jego koledzy z brygady kryminalnej nie mają wątpliwości, że ktoś tu kręci. Tyle że telefon do prefekta od wysokich urzędników państwowych pokazuje komisarzowi, gdzie jest jego miejsce w hierarchii. Co nie znaczy, że Maigret nie będzie dociekał, kto i w co chciał go wrobić...
Komisarz Maigret. Maigret w pensjonacie
Georges Simenon
Po odkryciu, że Emile Paulus jeden ze sprawców napadu na bar zaszył się w pensjonacie panny Clement, policja obserwuje ten lokal. I te rutynowe czynności doprowadziłyby w końcu do aresztowania Paulusa, gdyby inspektor Janvier nie został tam postrzelony podczas kolejnego wieczornego dyżuru. Komisarz Maigret decyduje się wtedy zamieszkać w pensjonacie. I chociaż szybko udaje mu się wykryć obecność tam Paulusa, sprawy to wcale nie zamyka...
Komisarz Maigret. Noc na rozdrożu
Georges Simenon
Po siedemnastu godzinach przesłuchania Carl Andersen uparcie powtarzał, że to nie on zabił handlarza diamentami Goldberga. A że dowody były zbyt słabe, Maigret musiał wypuścić podejrzanego. Choć to nie znaczy, że nie pojedzie za nim na prowincję. Bo Andersen mieszka godzinę drogi od Paryża na słynnym Rozdrożu Trzech Wdów. Mieszka tam z siostrą, Else. A dwa pozostałe domy zajmują: agent ubezpieczeniowy Emile Michonnet i pan Oskar, właściciel stacji benzynowej i warsztatu samochodowego. I to w jednym z tych trzech domów mieszka morderca...
Komisarz Maigret. Porażka Maigreta
Georges Simenon
Gdy Ferdinand Fumal przychodzi do biura Maigreta, ten szybko kojarzy, że w czasach szkolnych niezbyt się lubili. Ale to żaden argument, by nie pomóc tamtemu. Zwłaszcza że Fumal to dzisiaj człowiek prominentny, z koneksjami, i sam minister sugeruje paryskiej Policji Kryminalnej, by szczególnie zajęto się jego sprawą. A rzecz cała wydaje się typowa, bo ktoś przysyła mu anonimy z pogróżkami. I ten "król rzeźników" oczekuje ochrony ze strony policji. Tyle że szybko okaże się, że na tę pomoc jest za późno... I teraz Maigreta męczą wyrzuty sumienia wielkie jak chyba nigdy dotąd w jego zawodowej karierze...
Komisarz Maigret. Przyjaciel Maigreta z dzieciństwa
Georges Simenon
Kolejne śledztwo Maigreta nie zaczęło się, gdy odkryto czyjeś zwłoki, ale od zjawienia się w jego policyjnym biurze kogoś dawno niewidzianego... Florentin był swego czasu szkolnym kolegą Maigreta. Potem stracili ze sobą kontakt, ale tamten wiedział, czym się Jules Maigret zajmuje...I teraz przychodzi, licząc na pomoc... Bo kochanka Florentina została właśnie zastrzelona - i to prawie w jego obecności! Prawie, bo on sam był ukryty w garderobie, gdy... przyjmowała innego mężczyznę. Tam usłyszał strzał...
Komisarz Maigret. Zwierzenia Maigreta
Georges Simenon
Po odkryciu zwłok brutalnie zamordowanej żony Adrien Josset zgłosił się na policję. Wiedział, że będzie głównym podejrzanym, chociaż utrzymywał, że jest niewinny. Przesłuchanie go przez Maigreta niewiele wniosło do sprawy. Komisarz wcale nie był przekonany, że ma do czynienia z mordercą. Jednak dla sędziego śledczego Comeliau sprawa była ewidentna i oczywista. Bo człowiek, który dzięki żonie awansował do wyższych sfer, a potem znalazł sobie młodą kochankę, nie zasługiwał na żadną obronę...
Komisarz Rowicki (#1). Śmierć last minute
Robert Ostaszewski
Podkomisarz Rowicki na policyjnej emeryturze chce już tylko spokojnie korzystać z życia. W ramach, rzecz jasna, swojego skromnego budżetu. I trzeba mieć prawdziwego pecha, by dać się dogonić zbrodni akurat na greckich wakacjach, które w dodatku spędza się z bardzo młodą kobietą. Bohater powieści Roberta Ostaszewskiego szybko się przekonuje, że można odejść z policji, ale policja nigdy nie wyjdzie z prawdziwego gliny. Rowicki rozpoczyna swoje śledztwo
Komisarz Rowicki (#1). Śmierć last minute
Robert Ostaszewski
Podkomisarz Rowicki na policyjnej emeryturze chce już tylko spokojnie korzystać z życia. W ramach, rzecz jasna, swojego skromnego budżetu. I trzeba mieć prawdziwego pecha, by dać się dogonić zbrodni akurat na greckich wakacjach, które w dodatku spędza się z bardzo młodą kobietą. Bohater powieści Roberta Ostaszewskiego szybko się przekonuje, że można odejść z policji, ale policja nigdy nie wyjdzie z prawdziwego gliny. Rowicki rozpoczyna swoje śledztwo
Komisarz Rowicki (#2). Zginę bez ciebie
Robert Ostaszewski
Ciechanów to nie metropolia. Ale nawet w małych miastach dzieje się czasem duże zło. Podkomisarz Rowicki odlicza dni do emerytury. I nie jest szczęśliwy, kiedy na jego biurku ląduje teczka ze sprawą nastoletniej samobójczyni - córki wiceprezydenta miasta. Chociaż tyle dobrze, że to samobójstwo. Czysta sprawa. Przynajmniej tak się wydaje Ojciec denatki jest w końcu miejscowym notablem. A to nigdy dobrze nie wróży. Szybko się okaże, że złych omenów będzie więcej. A Rowicki za rozwikłanie sprawy serii samobójstw młodych dziewczyn zapłaci wysoką cenę.
Komisarz Rowicki (#2). Zginę bez ciebie
Robert Ostaszewski
Ciechanów to nie metropolia. Ale nawet w małych miastach dzieje się czasem duże zło. Podkomisarz Rowicki odlicza dni do emerytury. I nie jest szczęśliwy, kiedy na jego biurku ląduje teczka ze sprawą nastoletniej samobójczyni - córki wiceprezydenta miasta. Chociaż tyle dobrze, że to samobójstwo. Czysta sprawa. Przynajmniej tak się wydaje Ojciec denatki jest w końcu miejscowym notablem. A to nigdy dobrze nie wróży. Szybko się okaże, że złych omenów będzie więcej. A Rowicki za rozwikłanie sprawy serii samobójstw młodych dziewczyn zapłaci wysoką cenę.
Komisarz Rowicki (#3). Tysiąc ciętych róż
Robert Ostaszewski
Rowicki jako prywatny detektyw wciąż widzi tyle zła. Zaginięcie pewnej Ukrainki sprawi, że obudzą się demony przeszłości i ruszy lawina nieszczęść. Jego złamane serce to najmniejsze z nich. Brudny klimat miejskich zakamarków i szemranych interesów. Rowicki z właściwym sobie uporem i wdziękiem odkłada pelerynę superbohatera i wkracza na scenę zadawnionych krzywd oraz rodzinnej traumy. Przemysław Żarski Na policyjnej emeryturze podkomisarz Rowicki prowadzi śledztwa na własnych zasadach. Do byłego gliny zgłasza się młoda Ukrainka. Uważa, że policjanci nie szukają jej zaginionej przyjaciółki. Oni z kolei są przekonani, że za zniknięciem Tatiany stoi po prostu zamożny sponsor. Rowicki też by pewnie tak pomyślał, ale nie jest obojętny na urok Oksany. Przyjmuje zlecenie i zostaje zmuszony do stoczenia walki z najbardziej odrażającym przestępczym procederem. Tym trudniejszej, że teraz tropy prowadzą w głąb jego przeszłości. Robert Ostaszewski Urodzony w 1972 roku prozaik, wykładowca Studiów Literacko-Artystycznych UJ. Współautor i autor wielu opowiadań oraz powieści kryminalnych. Obecnie tworzy cykl śląski Zabij ich wszystkich, Ukochaj na śmierć. Jego opowiadanie kryminalne Ten cholerny wrzesień zostało zaadaptowane na scenę przez Łukasza Witta-Michałowskiego. Juror Nagrody Kryminalnej Piły. Mieszka (głównie) w Krakowie. Tysiąc ciętych róż zamyka trylogię z podkomisarzem Konradem Rowickim w roli głównej. Poprzednie części Zginę bez ciebie i Śmierć last minute cieszą się dużym uznaniem czytelników. Fragment Usłyszała pojedyncze, dudniące szczeknięcie. Głupie bydlę. Pies zaskomlał. Po chwili już jej nie przygniatał. Nie myślała, co się zaraz stanie. Chciała zniknąć, przestać istnieć. Tak po prostu. Odwróć się, suko. To do niej? No już! usłyszała. Nie zareagowała. Było jej wszystko jedno. Poczuła mocne kopnięcie w bok, które przetoczyło ją na plecy. Otworzyła oczy. Stał nad nią wysoki, napakowany facet. Nie widziała go wcześniej. Mężczyzna, uśmiechając się krzywo, patrzył na nią. Płynnym ruchem wyciągnął zza paska pistolet i wycelował prosto w jej twarz. Szczęknęła odbezpieczana broń. Wstrzymała oddech. To już, zaraz? Od nas, głupia ruro, się nie ucieka. Pośród sosen przetoczył się huk wystrzału.
Komisarz Rowicki (#3). Tysiąc ciętych róż
Robert Ostaszewski
Rowicki jako prywatny detektyw wciąż widzi tyle zła. Zaginięcie pewnej Ukrainki sprawi, że obudzą się demony przeszłości i ruszy lawina nieszczęść. Jego złamane serce to najmniejsze z nich. Brudny klimat miejskich zakamarków i szemranych interesów. Rowicki z właściwym sobie uporem i wdziękiem odkłada pelerynę superbohatera i wkracza na scenę zadawnionych krzywd oraz rodzinnej traumy. Przemysław Żarski Na policyjnej emeryturze podkomisarz Rowicki prowadzi śledztwa na własnych zasadach. Do byłego gliny zgłasza się młoda Ukrainka. Uważa, że policjanci nie szukają jej zaginionej przyjaciółki. Oni z kolei są przekonani, że za zniknięciem Tatiany stoi po prostu zamożny sponsor. Rowicki też by pewnie tak pomyślał, ale nie jest obojętny na urok Oksany. Przyjmuje zlecenie i zostaje zmuszony do stoczenia walki z najbardziej odrażającym przestępczym procederem. Tym trudniejszej, że teraz tropy prowadzą w głąb jego przeszłości. Robert Ostaszewski Urodzony w 1972 roku prozaik, wykładowca Studiów Literacko-Artystycznych UJ. Współautor i autor wielu opowiadań oraz powieści kryminalnych. Obecnie tworzy cykl śląski Zabij ich wszystkich, Ukochaj na śmierć. Jego opowiadanie kryminalne Ten cholerny wrzesień zostało zaadaptowane na scenę przez Łukasza Witta-Michałowskiego. Juror Nagrody Kryminalnej Piły. Mieszka (głównie) w Krakowie. Tysiąc ciętych róż zamyka trylogię z podkomisarzem Konradem Rowickim w roli głównej. Poprzednie części Zginę bez ciebie i Śmierć last minute cieszą się dużym uznaniem czytelników. Fragment Usłyszała pojedyncze, dudniące szczeknięcie. Głupie bydlę. Pies zaskomlał. Po chwili już jej nie przygniatał. Nie myślała, co się zaraz stanie. Chciała zniknąć, przestać istnieć. Tak po prostu. Odwróć się, suko. To do niej? No już! usłyszała. Nie zareagowała. Było jej wszystko jedno. Poczuła mocne kopnięcie w bok, które przetoczyło ją na plecy. Otworzyła oczy. Stał nad nią wysoki, napakowany facet. Nie widziała go wcześniej. Mężczyzna, uśmiechając się krzywo, patrzył na nią. Płynnym ruchem wyciągnął zza paska pistolet i wycelował prosto w jej twarz. Szczęknęła odbezpieczana broń. Wstrzymała oddech. To już, zaraz? Od nas, głupia ruro, się nie ucieka. Pośród sosen przetoczył się huk wystrzału.
Komisarz Wit Nawrocki (#1). Piekło-niebo
Paweł Fleszar
Kiedy dziewięcioletni chłopiec zostaje znaleziony martwy nad zalewem w Nowej Hucie, krakowscy policjanci na czele z komisarzem Witem Nawrockim stają przed jednym z najtrudniejszych śledztw w swojej karierze. Nie ma świadków. Nie ma motywu. Nie ma śladów prowadzących do sprawcy. Jest tylko ciało. Gdy dochodzenie zaczyna odsłaniać powiązania ze sprawą sprzed lat, na powierzchnię wypływają sekrety, które miały pozostać pogrzebane na zawsze. Każde nowe odkrycie prowadzi do kolejnych pytań, a przeszłość coraz mocniej zaciska pętlę wokół tych, którzy próbowali o niej zapomnieć. Bo niektóre zbrodnie nie przedawniają się nigdy. Piekło-niebo Pawła Fleszara to thriller, w którym śledztwo dotyka najmroczniejszych zakamarków ludzkiej natury, gdzie czają się przemoc, hipokryzja, poczucie winy okryte zmową milczenia. A niewinna dziecięca zabawa w piekło-niebo nabiera tu zupełnie nowego, przerażającego znaczenia. Nieszablonowi bohaterowie oraz dynamiczna, świetnie poprowadzona akcja wplecione w współczesne wydarzenia sprawiają, że nie sposób oderwać się od tej historii.
Komisja Jakiego. Czas rozliczeń
Bartłomiej Opaliński
Książka stanowi swoistą relację z pierwszego roku prac Komisji, spojrzenie na Komisje od wewnątrz przez dwóch jej członków wywodzących się z ugrupowań politycznych, które nigdy nie rządziły w Warszawie, a więc nie miały do czynienia z problemem reprywatyzacji widzianym z perspektywy rządzących. Książka dostarcza bogatego materiału, zawiera wiele faktów i informacji. Ustawodawca, widząc brak automatyzmu państwa i bezradność w walce z reprywatyzacją postanowił przejść na sterowanie ręczne i wprowadził regulacje doraźne, ale skuteczne. Relacja ma charakter obiektywny z elementami konstruktywnej krytyki. Autorzy obnażają kulisy działania Komisji, jej funkcjonowanie od kuchni, podejmowane decyzje. Opisują zarówno wszystko to co pozytywne jak również zwracają uwagę na niedostatki czy wręcz absurdy, na które natknęli się w pracy. Relacja ma więc charakter słodko-kwaśny. Choć na polskim rynku wydawniczym pojawiło się już wiele pozycji poświęconych reprywatyzacji, to jednak żadna z nich nie ukazuje Komisji w tak licznych szczegółach i kulisach jej działania. Jest to relacja osób najbliżej związanych z komisja - organem rozliczającym patologie reprywatyzacyjne, będących w sercu walki z dziką reprywatyzacją, w nieustannym ogniu walki z patologiami.