Видавець: 8
Po metaetyce. Dobro i powinność w etykach naturalistycznych
Piotr Makowski
Etyka nie jest dziś martwa, jak chcą twierdzić niektórzy. Chodzi bowiem o to, by zrozumieć i do końca przemyśleć konsekwencje odmetafizycznienia oraz przemiany statusu etyki ze względu na normatywną przemianę samej sfery praktyki. Jedno i drugie powoduje, że narzędzia, za pomocą których dawniejsza etyka budowała normatywne konstrukty o uniwersalistycznym zasięgu – przekonana o ich autorytatywności – są w dużej mierze bezużyteczne. Odpowiednim współcześnie stanowiskiem filozoficznym dla rozumienia etyki i rozwiązywania problemów praktycznych okazuje się naturalizm – kładący nacisk na krytyczną refleksję, wolną od metafizycznych mrzonek i teologicznie obciążonych konstruktów, pilnujący zgodności pojmowania tego, co praktyczne, z naukowym obrazem świata, ale i unikający scjentystycznego redukcjonizmu. Nie da się dziś uprawiać etyki bez świadomości tego, iż nie może ona być sprzeczna z szeroko uznawaną i empirycznie potwierdzoną wiedzą naukową. (…) tylko w oparciu o zaplecze naturalistyczne można dziś przekonująco rozwiązywać problemy takie, jak aborcja czy eutanazja. Etyka naturalistyczna ma charakter redukcjonistyczny wyłącznie w aspekcie metodycznego wystrzegania się nadmiaru pojęciowych wydatków w rozumieniu podmiotowości praktycznej i statusu akceptowanych przez nas sądów etycznych. Taki „redukcjonizm” można uznać za konstytutywny dla naturalizmu w etyce o tyle, że bez niego sądy na temat dobra i powinności tracą swoją przedmiotową sensowność i związek z doświadczeniem, czyniąc z etyki dziedzinę, w której pojawiają się tajemnicze, metafizyczne „artefakty”. (z Rozważań końcowych: Metaetyka po metaetyce: naturalizacja podstaw etyki)
Wojciech Śmieja
Polacy, stańcie się znowu mężami, jak byliście nimi za czasów świetności waszej, ale nie jedynie na polu bitwy! pisał filozof Bronisław Ferdynand Trentowski. Marszałek Piłsudski? Inżynier Karwowski? Lech Wałęsa? A może Adaś Miauczyński? Jaki był wzorcowy polski mężczyzna ubiegłego wieku? I czy w ogóle istniał? Wojciech Śmieja prowadzi nas przez kolejne dekady XX wieku, krok po kroku nakreślając historię polskiej męskości, jej archetypów i atrybutów: od honorowych ułanów przez awansujących robotników aż po transformacyjnych biznesmenów. Zapuszcza się również na peryferia, pisząc o tych, którzy nie mieścili się w dominującej narracji. Łącząc narzędzia antropologiczne z rozległą wiedzą literacką i kulturową, błyskotliwie obala mity i rozbraja stereotypy narosłe wokół polskich ikon męskości ubiegłego stulecia. Jednocześnie zachęca nas do refleksji nad tym, jak na nowo opowiedzieć historię Polski przez pryzmat przemian modeli bycia mężczyzną.
Jeffrey Archer
Jedynie detektyw William Warwick może odkryć prawdę. Nowy emocjonujący thriller mistrza powieści. W londyńskiej Policji Metropolitalnej powstaje nowa jednostka - Zespół do spraw Niewyjaśnionych Morderstw. Jego zadaniem jest chwytanie przestępców, którym nikt inny nie zdołał udowodnić winy. Mijają dwa miesiące, odkąd w Genewie kolekcjonera sztuki Milesa Faulknera, skazanego za fałszerstwo i kradzież, uznano za zmarłego. Dlaczego więc cyniczny adwokat nadal uważa go za swego klienta? Na luksusowym liniowcu płynącym do Nowego Jorku trwa walka o przywództwo w zamożnym rodzie, prowadząca prostą drogą do morderstwa. Motorem wszystkich prowadzonych śledztw są detektyw starszy inspektor William Warwick znany już czytelnikom z powieści Nic bez ryzyka, Ukryte na widoku oraz Przymknięte oko sprawiedliwości wschodząca gwiazda Met oraz były tajny agent policji, a obecnie nowy członek zespołu, Ross Hogan. Czy zdołają schwytać zabójców, zanim będzie za późno? CZTERY SPRAWY. CZTEREJ ZABÓJCY. TYLKO JEDEN CZŁOWIEK MOŻE ICH POWSTRZYMAĆ...
Magdalena Owczarek
Apokalipsa zombie na osiedlu we Wrocławiu. Dzień jak co dzień, z drobną, lecz znaczącą różnicą - przypadkowi przechodnie zdradzają oznaki trupiego rozkładu. Bohaterka najchętniej zabarykadowałaby się w swoim mieszkaniu, lecz nie jest przygotowana na łatwe do przewidzenia konsekwencje apokalipsy zombie - brak prowiantu, wody, łączności, prądu. Na dodatek powinna opracować wspólny scenariusz działania ze swoją rodziną, która postanawia... uciec do ciepłych krajów. Dokąd doprowadzi ją szalony rajd między umarlakami po wrocławskich ulicach? Brawurowa opowieść dla miłośników The Walking Dead. Magdalena Owczarek - autorka horroru z przymrużeniem oka pod tytułem Po moim trupie, napisanego w ramach akcji National Novel Writing Month i wydanego po raz pierwszy w 2014 roku.
Po moim trupie. William Warwick. Tom 4
Jeffrey Archer
Jedynie detektyw William Warwick może odkryć prawdę. Nowy emocjonujący thriller mistrza powieści. W londyńskiej Policji Metropolitalnej powstaje nowa jednostka - Zespół do spraw Niewyjaśnionych Morderstw. Jego zadaniem jest chwytanie przestępców, którym nikt inny nie zdołał udowodnić winy. Mijają dwa miesiące, odkąd w Genewie kolekcjonera sztuki Milesa Faulknera, skazanego za fałszerstwo i kradzież, uznano za zmarłego. Dlaczego więc cyniczny adwokat nadal uważa go za swego klienta? Na luksusowym liniowcu płynącym do Nowego Jorku trwa walka o przywództwo w zamożnym rodzie, prowadząca prostą drogą do morderstwa. Motorem wszystkich prowadzonych śledztw są detektyw starszy inspektor William Warwick znany już czytelnikom z powieści Nic bez ryzyka, Ukryte na widoku oraz Przymknięte oko sprawiedliwości wschodząca gwiazda Met oraz były tajny agent policji, a obecnie nowy członek zespołu, Ross Hogan. Czy zdołają schwytać zabójców, zanim będzie za późno? CZTERY SPRAWY. CZTEREJ ZABÓJCY. TYLKO JEDEN CZŁOWIEK MOŻE ICH POWSTRZYMAĆ...
Piotr Szewc
Zbiór najnowszych wierszy, pisanych przez Piotra Szewca w latach 2018-2019, w którym dominuje nastrój ocalającej liryki utraty i medytacji o zmienności świata. Składa się z 50 intrygujących wierszy o różnorodnej tematyce, zawiera wątki związane z podzamojskim dzieciństwem autora, przywołuje wiejskie pejzaże, szkołę, klimat schyłku lat sześćdziesiątych. Ale nie jest to tylko rzecz o jednym miejscu i jednej rodzinie to opowieść, bardzo żywa, przywołująca dawny świat, ale i podróże i przyjaźnie. Jest to też rzecz o przedmiotach, naturze, o rozdarciu między byciem (pojawianiem się) na prowincji i powrotach do wielkiego miasta, gdzie musi wystarczać pamięć.
Weronika Wierzchowska
Po zakończeniu drugiej wojny światowej trzy dziewczyny z 1. Samodzielnego Batalionu Kobiecego przemierzają na ciężarówkach, furmankach, konno i piechotą miasta i wsie Dolnego Śląska. Celem wyprawy jest Zalipie Dolne koło Lubania, gdzie platerówki mają się osiedlić. Podróż obfituje w przygody i niebezpieczeństwa. Trwa akcja przesiedleńcza. Na Ziemie Odzyskane napływają osadnicy z Kresów, szukając nowego miejsca do zamieszkania. W tych niespokojnych czasach trudno uniknąć spotkania z niemieckimi partyzantami i maruderami, bandami szabrowników i sołdatami z Armii Czerwonej. Pomimo wielu przeszkód nowo przybyli mieszkańcy próbują powrócić do normalności. Po nowe życie to powieść przygodowo-obyczajowa rozgrywająca się na polskim Dzikim Zachodzie w 1945 roku. Realia Polski powojennej zostały opisane z dbałością o szczegóły historyczne i tło obyczajowe. Warto poznać bohaterki, które nie dają sobie w kaszę dmuchać!
Marta Sikorska
Inicjatywę zebrania i opublikowania artykułów, recenzji, opowiadań i reportaży pióra Wandy Pełczyńskiej, które ukazały się na łamach "Wiadomości" w latach 1946-1971, w formie wydawnictwa źródłowego uznać należy za wyjątkowo trafioną i potrzebną. Uważam prezentowaną książkę za znakomity swego rodzaju pomnik dla twórczości autorki. Podział pracy na pięć odrębnych części jest moim zdaniem jak najbardziej uzasadniony i wynikający z charakteru pisarstwa Wandy Pełczyńskiej. Taka formuła daje możliwość wyraźnego zwrócenia uwagi czytelników na najważniejsze obszary zainteresowania autorki. Z recenzji prof. dr. hab. Janusza Zuziaka Opracowanie tekstów publicystycznych Wandy Pełczyńskiej stanowi istotny wkład do polskiej historiografii. W książce znajdujemy liczne wątki, które wzbogacają naszą wiedzę o okresie po 1945 roku, a w przypadku części materiałów także o latach wcześniejszych (szczególnie czasach II wojny światowej). Monografia ma charakter oryginalny, należy ją zaliczyć do grupy bardziej cennych publikacji prezentujących polską publicystykę. Docenić też trzeba pracochłonność podjętego wyzwania naukowego. Z recenzji prof. dr. hab. Marka Przeniosło Po obu stronach muru - tak Wanda Pełczyńska zatytułowała artykuł, który ukazał się w 1967 roku w londyńskich "Wiadomościach" w związku z wydaniem książki Ten jest z ojczyzny mojej. Zbiór wspomnień dokumentujący pomoc dla Żydów niesioną przez Polaków w czasie II wojny światowej oceniła bardzo wysoko. Pisała o tym, że życie po obu stronach muru było skrajnie niebezpieczne, że strach, śmierć, zagrożenie aresztowaniami, prześladowania, tortury, osaczenie przez gestapo tworzyły realia okupacyjnej codzienności. Od 1939 roku Pełczyńska żyła po drugiej stronie muru, ale nigdy nie traciła kontaktu z tymi, którzy znaleźli się za murem. Zarówno w czasie okupacji, jak i na emigracji była odcięta od kraju murem żelaznej kurtyny. Jej emigracyjna publicystyka przepojona jest refleksją nad życiem po obu stronach muru w różnych okresach dwudziestowiecznej polskiej historii. Ukazanie losów oraz twórczości Wandy Pełczyńskiej po II wojnie światowej stanowi istotny wkład do badań nad polską myślą emigracyjną. Ze Wstępu