Ogólne
Andrzej Bart
Jerzy, sławny polski reżyser po dłuższym pobycie w USA nieoczekiwanie pojawia się w Polsce. Mężczyzna ma do załatwienia kilka spraw na czele z odwiedzinami u ojca i odnalezieniem nigdy niewidzianego syna. Czy pożegnalne spotkania zapełnią pustkę w sercu reżysera i pozwolą mu z czystym sumieniem udać się w zaświaty? A może ta cała historia rozgrywa się tylko w jego wyobraźni? ,,Bezdech" to nostalgiczna opowieść o syndromie niespełnienia, lektura odpowiednia dla każdego, kto zastanawia się nad sensem życia i chce przygotować się na to, co ostateczne. Na podstawie książki powstał spektakl w reżyserii Andrzeja Barta, z Bogusławem Lindą w roli głównej i specjalnym udziałem Tadeusza Konwickiego, nagrodzony na XIII Festiwalu ,,Dwa Teatry Sopot 2013" . za oryginalny współczesny polski tekst dramatyczny.
Bezdzietność. Perspektywa społeczno-kulturowa
Barbara Dolińska
Czy bezpłodni mężczyźni są mniej sprawni seksualnie? Czy stanie na głowie może pomóc zajść w ciążę? Czy przyczyną niepłodności są blokady psychiczne? Czy adopcja dziecka ma uzdrawiający wpływ na parę? Barbara Dolińska w swojej książce mierzy się również z takimi mitami na temat bezdzietności, które z pewnością nie ułatwiają życia ludziom starającym się o dziecko. Autorka pokazuje przy tym społeczne spostrzeganie bezdzietności, która okazuje się mocno uwikłana w realia zarówno kulturowe oraz religijne, jak i ekonomiczne. Śledząc doniesienia medialne na temat bezdzietności, można odnieść wrażenie, że istnieją tylko dwa niezależne od siebie i wzajemnie się wykluczające sposoby jej doświadczania. Jeden z nich polega na bezdzietności z wyboru, utożsamianej z postawą wykluczającą posiadanie dzieci, traktowanych jako zbędny balast i przeszkoda w korzystaniu z przyjemności życia. Drugi - na desperackiej walce o dziecko, którego mimo usiłowań nie można mieć. Tym samym bezdzietność jest utożsamiana albo ze strategią życiową DINK (double income no kids), albo ze stosowaniem procedury pozaustrojowej po tym, jak inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Jednakże obie te sytuacje ilustrują skrajności w doświadczaniu braku potomstwa stanowią dwa krańce kontinuum bezdzietności. Książka dr Barbary Dolińskiej pt. Bezdzietność. Perspektywa społeczno-kulturowa jest pracą wyjątkową. Przedstawia ona bowiem problem bezdzietności nie tylko w sposób całościowy, rzetelny, ale również, o co wcale nie jest łatwo, bardzo interesujący. Prof. Alicja Kuczyńska Barbara Dolińska - jest adiunktem w Zakładzie Psychologii Klinicznej i Zdrowia na Uniwersytecie Wrocławskim. Jest doktorem nauk medycznych z dziedziny medycyny i psychologii klinicznej. Jej zainteresowania naukowe obejmują psychopatologię, konsekwencje przeżywania kataklizmów i katastrof w wymiarze społecznym i personalnym, pozafarmakologiczne wyznaczniki skuteczności leczenia oraz psychologię prokreacji, ze szczególnym uwzględnieniem bezdzietności i jej percepcji społecznej. Autorka książki Placebo. Dlaczego działa coś, co nie działa? (2011).
Bezpieczne przywiązanie. Neuronauka głębokich relacji
Jessica Baum
Poczucie bezpieczeństwa to nie cecha osobowości, lecz umiejętność, którą można rozwijać i wzmacniać Choć od dzieciństwa uczy się nas samowystarczalności i niezależności, nasz układ nerwowy jest zaprogramowany na tworzenie ciepłych, stabilnych więzi. To na nich opiera się nasze poczucie bezpieczeństwa, niezbędne do prowadzenia spełnionego i spokojnego życia. Jak jednak wykształcić w sobie umiejętność tworzenia bezpiecznych relacji i odzyskać spokój? Pomoże ci w tym ten praktyczny, poparty badaniami przewodnik, pełen osobistych refleksji, prostych medytacji i przemyślanych ćwiczeń. Z tej książki dowiesz się, jak pielęgnować swoje poczucie bezpieczeństwa, zarówno wewnętrzne, jak i to potrzebne do budowania relacji z innymi. Dzięki lekturze nauczysz się: rozpoznawać sygnały alarmowe płynące z układu nerwowego i skutecznie go regulować, nawiązywać kontakt z tymi częściami siebie, które wciąż noszą dawne rany, przerywać powtarzające się schematy, w tym lękowo-unikowy taniec, polegać na swoich wewnętrznych obrońcach, podejmować decyzje, kiedy zostać w relacji, a kiedy z niej wyjść, tworzyć wspierające kotwice emocjonalne oraz zdrowsze, bezpieczniejsze więzi. Autorka, opierając się na wiedzy z zakresu neurobiologii oraz własnym doświadczeniu psychoterapeutki i terapeutki par, wyjaśnia, dlaczego tak często powielamy stare, szkodliwe wzorce zachowań, oferuje empatyczne wsparcie i wyjaśnia, jak krok po kroku wydostać się z trybu przetrwania i zacząć budować prawdziwe zaufanie oraz głębokie relacje z innymi.
Maria Molicka
Wiersze, baśnie i bajki stymulują wyobraźnię, inspirują, uruchamiają różne poziomy rozumienia, słowem: są niezbędne w rozwoju dziecka udowadnia w swojej książce psycholog dziecięcy Maria Molicka. Maria Molicka jest psychologiem od lat pracującym z dziećmi i młodzieżą, członkinią Europejskiego Towarzystwa Psychologii Zdrowia. W Biblioterapii i bajkoterapii zebrała swoje doświadczenia zdobyte podczas wieloletniej pracy terapeutycznej. W pierwszej części tej publikacji dowodzi, że rola książek, opowiadań, baśni czy też narracji jest nie do przecenienia w budowaniu tożsamości człowieka już od najmłodszych lat. Narracja okazuje się szczególnie ważna w rozwoju dziecka, gdyż pozwala mu się odnaleźć w świecie norm i zasad. Drugą część pracy autorka poświęciła ukazaniu roli bajek i bajkoterapii w radzeniu sobie z sytuacjami trudnymi emocjonalnie dla malucha (np. konfliktem w rodzinie, pójściem do przedszkola). Konstruując świat na poły realny, na poły fantastyczny, bajki tworzą najbliższą rozumieniu dziecka rzeczywistość, dają wsparcie w sytuacjach kryzysowych i pomagają uporać się z tymi zdarzeniami.
Błąd Kartezjusza. Emocje, rozum i ludzki mózg
Antonio Damasio
Czy umysł można oderwać od ciała? Czy podejmując decyzje warto polegać na emocjach? Jak współpracują ze sobą „serce” i „rozum”? Łącząc swoje bogate doświadczenie badacza mózgu z przenikliwością filozofa, Antonio Damasio wytyka Kartezjuszowi tytułowy błąd. Polega on na oddzielaniu umysłu od ciała, a w konsekwencji także rozumu od emocji, i tego co w nas typowo ludzkie od tego co zwierzęce. Studiując przypadki pacjentów neurologicznych oraz opierając się na wynikach badań eksperymentalnych, przekonuje on, że racjonalne decyzje to nie te kierowane jedynie „chłodną kalkulacją”, ale oparte na emocjach i uczuciach. Twierdząc, że choć bez mózgu nasze życie wewnętrzne byłoby niemożliwe, Damasio sprzeciwia się poglądowi, że umysł to po prostu kora mózgowa. Wskazuje, że nasza psychika wyłania się w toku cielesnych interakcji ze środowiskiem przetwarzanych przez złożone obwody neuronalne. W Błędzie Kartezjusza Damasio podważa wiele tradycyjnych poglądów na umysł, poznanie i emocje, wskazując na siłę neuronauki w wyjaśnianiu natury ludzkiej. Jednocześnie w przystępny sposób prowokuje on do samodzielnego myślenia o myśleniu.
Carol Tavris, Elliot Aronson
W tej niezwykle wnikliwej i zajmującej książce znani psychologowie społeczni, Carol Tavris i Elliot Aronson, przyglądają się mechanizmom i obwodom mózgowym odpowiedzialnym za samousprawiedliwianie. Kiedy popełniamy błąd, musimy złagodzić dysonans poznawczy, który zagraża naszemu poczuciu własnej wartości. Dlatego tworzymy fikcje, które uwalniają nas od odpowiedzialności, przywracają nam przekonanie o własnej inteligencji, moralności i słuszności przekonanie, które często każe nam brnąć coraz głębiej w działania głupie, niemoralne i błędne. Odwołując się do wieloletnich badań, autorzy tej książki przedstawiają fascynujące wyjaśnienie zjawiska samooszukiwania jego mechanizmów, szkodliwych skutków i sposobów, w jakie możemy się od niego uwolnić. Przewróć stronę, ale wiedz, że już nigdy nie uchylisz się od odpowiedzialności równie łatwo, jak dotąd. Tavris i Aronson połączyli swoje imponujące umiejętności, aby stworzyć wspaniały wzorzec przenikliwości społecznej i naukowego zaangażowania. Nie popełnij błędu, musisz przeczytać tę książkę Robert B. Cialdini, autor książki Wywieranie wpływu na ludzi
Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią
Monika Kotlarek
Poradnik i ćwiczenia dla osób z osobowością borderline oraz ich bliskich i opiekunów Przewodnik po życiu na krawędzi Borderline, czyli w pełnym brzmieniu borderline personality disorder. Po polsku: osobowość chwiejna emocjonalnie podtypu granicznego. Brzmi poważnie? Słusznie, bo sprawa jest poważna. Życie z borderline można porównać do wiecznego balansowania nad przepaścią, w ciągłym lęku, że kolejny krok może oznaczać upadek. Góra – dół. Góra – dół. Radość – smutek – wściekłość – depresja – obojętność. Tak opisuje to autorka. Przez cały czas, w każdej sekundzie - bo o ile chorzy zmagający się z chorobą dwubiegunową doświadczają przynoszących krótkotrwałą ulgę stanów pomiędzy skrajnymi wahaniami nastroju, o tyle osoby z borderline są pozbawione nawet tej odrobiny komfortu. Borderline nie jest chorobą, a typem osobowości. Co oznacza, że - inaczej niż w przypadku depresji czy zaburzeń lękowych - nie da się go wyleczyć w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Z borderline trzeba nauczyć się żyć, a pomóc w tym może odpowiednia terapia. Monika Kotlarek, oprócz podpartych rzetelną wiedzą naukową obserwacji na temat borderline, zawarła w książce także historie osób, u których zdiagnozowano ten podtyp osobowości. Stworzyła w ten sposób swoisty przewodnik po życiu z borderline, przydatny dla samych chorych, ale także dla ich bliskich czy terapeutów. Przewodnik, który pomoże zrozumieć i wesprzeć - bez szufladkowania ani stygmatyzowania. Borderline - objawy i przyczyny - Monika Kotlarek Gosia Ohme | Kafka odc. 345
Brzydsza córka życia. Eseje o chorowaniu psychicznym
Dorota K. Solarska
"Brzydsza córka życia. Eseje o chorowaniu psychicznym" to druga, po Artystce przetrwania, książka Doroty K. Solarskiej wydana wspólnie z wydawnictwem Oficyna Związek Otwarty. Autorka, absolwentka psychologii i dziennikarstwa na UJ, przez dziesięć lat pracowała jako trenerka biznesowa, coach i counsellorka. W 2014 roku zdiagnozowano u niej chorobę afektywną dwubiegunową, która okazała się ciężka w przebiegu. Od tamtej pory maluje i pisze; jej prace wizualne i teksty teatralne wystawiane są głównie w Szwajcarii, gdzie mieszka na stałe. "Brzydsza córka życia" nie jest poradnikiem, a zbiorem kilkudziesięciu esejów dotyczących chorowania i zdrowienia, które można czytać nielinearnie. Zakres tematów, które porusza autorka, obejmuje m.in. neuroróżnorodność, wzrost potraumatyczny, język inkluzywny, pseudonaukę a leczenie, pop-duchowość, miłość a chorowanie psychiczne, nutripsychiatrię, a także terapię traumy, hospitalizacje i farmakologię. Eseje dotyczą wielu wymiarów chorowania psychicznego - nie tylko w zakresie choroby afektywnej dwubiegunowej, ale również CPTSD (złożony zespół stresu pourazowego) i zaburzeń lękowych. Książka może być pomocna dla osób chorujących, ich bliskich oraz dla terapeutów i pracowników sektora psychiatrycznego. Autorkę cechuje duża samoświadomość (co, jak twierdzi, bywa także obciążające), a jej doświadczenie w counsellingu czyni ją "nietypową chorującą", potrafiącą być nie tylko w chorobie, ale również obok niej. "Brzydsza córka życia" powstawała na przestrzeni dziewięciu miesięcy - od momentu kolejnej hospitalizacji autorki aż do fazy chwilowej stabilności. Widoczne w treści przypływy i odpływy, typowe dla choroby afektywnej dwubiegunowej, umożliwiają dodatkowy wgląd w mechanizm leżący u podstaw tego zaburzenia. Książka jest w dużej mierze zapisem procesu terapeutycznego, który można podsumować jako uwalnianie się od nadziei. Proponuje czytelnikom wyjście poza dychotomię nadzieja-beznadzieja, co paradoksalnie może okazać się wyzwalające. "Nadzieja to męcząca rzecz" - podsumowuje Dorota K. Solarska.